Za osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce uważa się osobę, która przebywa w Polsce dłużej niż 183 dni w roku podatkowym lub osobę, która posiada w Polsce centrum interesów osobistych lub gospodarczych.

Ustawa przewiduje dwie metody opodatkowania dochodów osiągniętych za granicą:
- metoda wyłączenia z progresją- polega ona na tym, że podatnik zostaje zwolniony z opodatkowania dochodu osiągniętego w drugim państwie jednak, aby ustalić podatek należny od dochodu osiągniętego w Polsce stosuje się stopę podatku obliczoną dla całego dochodu, tzn. razem z dochodem, który podatnik uzyskał w drugim państwie.
- metoda odliczenia podatku zapłaconego a granicą- w Polsce podatek zapłacony za granicą podlega odliczeniu od podatku obliczonego od łącznych dochodów uzyskanych w roku podatkowym. Metoda ta jest stosowana u osób, które mieszkając w Polsce uzyskują dochody wyłącznie poza Polską.

Dochody uzyskane za granicą wykazywane są w załączniku PIT/ZG dołączanym do zeznania PIT-36, PIT-36L lub PIT-38.
W załączniku tym podatnik wykazuje uzyskane dochody i zapłacony za granicą podatek.
Dochody i podatek wykazywane są po przeliczeniu na złote.