Pozwólmy stopom oddychać.
Wybierajmy obuwie z materiałów, które pozwalają stopom oddychać. W takich butach stopy nie zwilgotnieją. Unikajmy butów z tworzyw sztucznych lub innych syntetyków, które nie dadzą się wywietrzyć.

Często zmieniajmy obuwie.
Jeśli codziennie nosimy te same buty, nie pozwalamy im wyschnąć. Wilgoć, która się w nich gromadzi powoduje pękanie skóry i przykrą woń. Czasami skóra aż bieleje od wilgoci. Aby tego uniknąć zmieniajmy buty tak często, aby każda para mogła całkowicie wyschnąć. Jeżeli jest taka potrzeba zmieniajmy buty 2 razy dziennie.

Zmieniajmy skarpetki.
Suche skarpety wystarczą, aby stopy nie wydawały przykrego odoru. W razie potrzeby zmieniajmy skarpety 2-3 razy dziennie. Ubierajmy jednak nie byle jakie skarpety. Skarpetki z czystej bawełny zatrzymują wilgoć. Zaleca się przewiewne skarpetki z mieszaniny bawełny ze sztucznymi włóknami, które odprowadzają wilgoć od stopy.

Osuszajmy i pudrujmy stopy po kąpieli.
Skrupulatne przestrzeganie higieny nie musi zlikwidować odoru, ale może być w tym pomocne. Starajmy się myć nogi codziennie, a po kąpieli dokładnie osuszać stopy i posypać pudrem, który wchłonie pozostałą wilgoć.

Używajmy dezodorantu do stóp.

Spróbujmy specjalnych wkładek, które pochłaniają wilgoć.

Schładzajmy stopy.
Zmoczmy kawałek waty w spirytusie salicylowym i przetrzyjmy nim stopy, aby je wysuszyć i ochłodzić. Nie stosujmy alkoholu, gdy mamy na stopach skaleczenia lub pęknięcia.

Poszukajmy powodu napięcia.
Częstą przyczyną odoru stóp bywa napięcie psychiczne. Cuchnący pot spowodowany stresem jest uznawany za przykrzejszy od spowodowanego aktywnością psychiczną.

Moczymy nogi.
Nic nie odświeża cuchnących nóg lepiej niż porządne wymoczenie. Stopy moczymy przez 5-10 minut . Można je moczyć nawet 2 razy dziennie lub tylko 2 razy na tydzień- zależy to od nasilenia problemu. Nogi moczymy w wodzie z dodatkiem specjalnej soli (kupimy w aptece lub drogerii) lub też w wodzie z octem ( 2 łyżki stołowe na pół litra chłodnej wody).