źródło: http://www.flickr.com/photos/gamhanan/338886/sizes/m/in/photostream/ Wiadomo, że pies jest większy i silniejszy, dlatego kot robiąc taki grzbiet, staje się o wiele większy optycznie, niż jest w rzeczywistości. Pies widząc takiego, najeżonego kota nie podejmuje od razu walki tylko sprawdza, na ile może pozwolić sobie z nim. Postawa kota i jego wygięty grzbiet ma spowodować u psa reakcję rezygnacji z dalszych łowów. Gdy ten zabieg nie pomaga, dodatkowo kot wydaje dźwięki i syczy ostrzegawczo na psa. Jeżeli podejmie decyzję o ataku, to jego syczenie zamienia się w groźne warczenie i na miejscu psa należałoby się wycofać.

źródło: http://www.flickr.com/photos/noparadise/18599210/sizes/m/in/photostream/ Kot broniąc się zawsze atakuje bokiem, czyli najszerszą stroną swojego ciała, wygląda to naprawdę efektownie. Najlepszą obroną dla kota jest atak, ponieważ jego ucieczka w psu uruchamia instynkt łowcy. Uciekający kot dla psa jest atrakcją i jeszcze bardziej utwierdza go w tym, że należy puścić się w pogoń za nim. Natomiast kot staje się powoli jego ofiarą. Pies podniecony widokiem szybko oddalającego się kota jest tak zaabsorbowany, że trudno go od tej gonitwy odwieść. Wszystkie jego zmysły nakierowane są na uciekającego kota.

W takiej sytuacji nie pomoże, nawet kotu postawa obronna, gdyż pies widzi już tylko go, jako zdobycz. Jedyna rada dla kota, to jego pazury, które wbite w nos psa przywołają go do porządku albo szybkie wspięcie się na najbliższe drzewo na bezpieczną wysokość.
Pies, który miał, choć raz do czynienia z broniącym się kotem i poczuł na swoim nosie ostre pazury, będzie podchodził do kota bardzo ostrożnie albo w ogóle zignoruje jego obecność.