Metoda ta polega na łączeniu ćwiczeń dynamicznych i izometrycznych (ćwiczenia w bezruchu, polegające na czynnym napinaniu mięśni bez zmiany długości włókien). Ćwiczenia te są o wiele trudniejsze od standardowych, gdyż po wykonaniu każdego zatrzymania ruchu, osoba musi się zmierzyć z bezwładem stosowanego ciężaru.

Prościej tłumacząc, przedstawiam przykładowe ćwiczenie. W zwisie na drążku, dynamicznie przyciągamy nogi do klatki piersiowej, po czym pozostajemy w takiej pozycji co najmniej 5 sekund. Takie ćwiczenia są utrudnieniem, ze względu na konieczność utrzymania mięśni w ciągłym napięciu. Natomiast wolne powrócenie do pozycji wyjściowej urozmaica ćwiczenie jeszcze bardziej.

Tego rodzaju ćwiczenia stosuje się dla wyeliminowania, bądź korekty najsłabszego mięśnia, poprzez pracę strukturami włókien mniej wyćwiczonych, które utrudniają płynne wykonanie ćwiczenia. Tym samym mięsień szybciej adaptuje się do danego wysiłku, przez co poprawia swoją umiejętność.