Droga mniej uczęszczana Zaplanuj sobie trasę. Dobrze jeśli ją znasz, np. z jazdy samochodem. Lepiej, żeby to była droga mniej uczęszczana.
Trasa może być typu "od-do" albo pętla. W przypadku tras "od-do" zwróć uwagę, czy miejsce docelowe nie jest położone istotnie wyżej niż miejsce wyjazdu.
Znajdź sobie kompana, który kupi ten pomysł - razem się lepiej jeździ.

Taki rower wystarczył - akurat ten nie jest mój Musisz mieć też odpowiedni rower. Nie będę wymieniał marek, ale polecam rowery trekkingowe z kołami 28 [górale z 26 to większe wyzwanie, mniejsze koła + większa siła tarcia]. Rower powinien być trwały i sprawny technicznie.
Jakiś drobny zestaw do napraw (kilka kluczy, zapasowa dętka) weź ze sobą, pompkę też. Ważne, żeby bagaż trzymać na bagażniku, a nie w plecaku na plecach - koszulka robi się mokra momentalnie i nieprzyjemnie przewiewa podczas postojów.
Dobre są stroje opływowe, a przynajmniej jakieś specjalne rowerowe gacie - aczkolwiek jak nie korzystałem z takich udogodnień. Czapka z daszkiem wydaje się pomocna. Można też nasmarować szyję i ręce jakimś preparatem przeciwsłonecznym.
Co do innego wyposażenia, nie ma co przesadzać.

Najważniejszy jest trening. Zacznij wczesną wiosną. Na początek jazdy po 10-15 km kilka razy w tygodniu. Potem możesz zwiększyć do 20-40. W weekendy zaś, powiedzmy od maja, dodaj dłuższe trasy - wypady na pół dnia albo nawet na cały, od 50 do 100 km - oczywiście z przerwami na odpoczynek, posiłki, rozmowy i kontemplacje widoków.
Celem treningów jest przygotowanie kondycyjne, ale także przyzwyczajenie "siedzenia" do długotrwałego przesiadywania na siodełku. Dlatego nie radzę lekceważyć fazy treningowej osobom ponadprzeciętnie wysportowanym - z tej właśnie przyczyny.

Długa droga, daleka przed nami... Na pokonanie tytułowych 200 km najlepiej wyznaczyć sobie termin letni - dni są długie i jest na ogół ciepło. Poza tym masz już wtedy jakieś 3-4 miesiące sezonu za sobą, znasz siebie i rower.
Jeśli masz możliwość, nie ustalaj daty na sztywno. Warto śledzić prognozę pogody i wybrać okres, kiedy nie będzie padać.

Kontemplacja przy fontannie w Łukowie Wyjechać najlepiej jest jak najwcześniej. Nie należy forsować tempa. Ze swojej praktyki powiem, że najlepszą średnią prędkość osiągaliśmy tak między 80 a 150 kilometrem. Jechaliśmy wówczas średnio 28-30 km/h.
Przerwy należy robić wedle uznania, np. co 25-30 km, albo co godzinę - nie za często, ale też niekoniecznie dopiero wtedy, gdy padamy ze zmęczenia.
Najlepiej przejechać cały dystans albo lwią część w cyklu "jazda-odpoczynek". Jakieś dłuższe przerwy mogą negatywnie wpłynąć na motywację i sprawność niektórych zawodników.

Dobijanie do 200 na byłym lotnisku wojskowym I to w sumie wszystko. Na zakończenie opowiem swoją historię. Wybrałem się z Warszawy do Białej Podlaskiej. To jest ok. 170 km. Wyjechałem o 7 rano, o 15 byłem już na miejscu. Jechałem tą boczną drogą przez Górę Kalwarię, Łuków i Międzyrzec Podlaski. Ponieważ nie czułem się "skonany", postanowiłem dobić do 200 km na liczniku na tamtejszym byłym lotnisku wojskowym. Tak też uczyniłem. Mój kompan nie miał takiej ambicji i ostatecznie ostatecznie nie dobił 200 - a nie wiadomo, czy będzie miał jeszcze taką okazję :-).
Przyznam też, że nie pamiętam jakichś zakwasów. Zaznaczam jednak, że miałem już wówczas za sobą 3 stówki tego sezonu.