Ciekawy, wybrany zgodnie z zainteresowaniami temat - to klucz do sukcesu. Nienawidzisz romantyzmu, ale mimo to chcesz wybrać temat z nim związany (bo np. wydaje Ci się bardzo prosty)? Zapomnij! To nie ma prawa się udać - swoją prezentację wygłosisz machinalnie i bez przekonania. Pamiętaj - znudzona komisja to zła komisja.

Niektórzy uczniowie bagatelizują znaczenie bibliografii dla całości prezentacji - niesłusznie! To właśnie na niej opierać się będzie Twoja praca. Przeanalizuj dokładnie temat swojej prezentacji, wypisz słowa - klucze i zastanów się, jakie lektury będą najbardziej do niej pasować (czasem nieunikniona będzie pomoc wujka Google lub wizyta w bibliotece). Nie koncentruj się jedynie na lekturach (chociaż, oczywiście, również na nich powinieneś się opierać) - wręcz przeciwnie. Im mniej znane będą książki, z których korzystałeś, tym mniejsze prawdopodobieństwo, że nauczyciele będą znali ich treść - nie będą więc mogli zweryfikować Twojej wiedzy (a poza tym zostaniesz doceniony za oryginalność i erudycję). Punkt dla Ciebie!

Dopilnuj, aby Twoja bibliografia (a także plan ramowy) była zgodna ze schematem obowiązującym w szkole. Wszelkie niedostatki mogą rzutować na ocenę Twojej prezentacji. Prawidłowa bibliografia powinna zawierać (w zależności od szkoły schemat ten może ulegać pewnym modyfikacjom, dlatego też należy zasięgnąć rady nauczyciela - polonisty):
- imię, nazwisko, klasę, numer z dziennika (umieszczone po lewej stronie),
- nagłówek (Bibliografia na ustny egzamin maturalny z języka polskiego) i temat prezentacji (pogrubionymi literami),
- punkt pierwszy - literaturę podmiotu (lektury, które stanowią "podmiot" Twojej prezentacji, czyli są poddawane analizie),
- punkt drugi - literautrę przedmiotu (wszelkiego rodzaju opracowania, z których korzystasz),
- punkt trzeci - materiały pomocnicze (nie bagatelizuj tego punktu - nauczyciele to też ludzie i na pewno z ulgą przyjmą wszelkiego rodzaju urozmaicenia. Pamiętaj, że kartka z cytatami to też materiał pomocniczy).

Bibliografię należy napisać czcionką 12 Times New Roman.

Jak prawidłowo zapisać pozycję książkową?

Na początku podajemy autora (najpierw nazwisko, potem imię), po przecinku - tytuł książki (kursywą), ponownie stawiamy przecinek, po czym podajemy nazwę wydawnictwa, stawiamy przecinek, podajemy miejsce i datę wydania książki (BEZ przecinka między miejscowością a datą), stawiamy przecinek, podajemy nr ISBN i stawiay kropkę.

W praktyce wygląda to tak: Zapolska Gabriela, Moralność pani Dulskiej, Agencja Wydawnicza MOREX, Warszawa 1994, ISBN 83-85904-05-0.

Pamiętaj, że komisja ma prawo zapytać Cię z treści wszystkich dzieł, jakie zamieściłeś w swej bibliografii. Jeżeli więc nie przeczytałeś całej książki, a jedynie jej fragment, zaznacz to (np. Beylin Paweł, Ideał i praktyka, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1966. s. 75 – 114.). Unikaj jednak podobnego zapisu przy lekturach.

Pamiętaj, by nie nagromadzić zbyt wiele zbędnych pozycji książkowych - w przeciwnym bowiem razie sam sobie podstawisz nogę. Po pierwsze: dużo czasu poświęcisz na czytanie lektur. Po drugie: stracisz, zupełnie niepotrzebnie, dużo czasu próbując uporządkować informacje. Po trzecie: pamiętaj, że 15 minut, które dostaniesz na wygłoszenie swojej prezentacji, nie będzie ciągnęło się w nieskończoność. Bądź racjonalistą i skup się na najistotniejszych wiadomościach.