Często w naszym otoczeniu, szczególnie majsterkowiczów pojawiają się odpady miedzi, kawałki przewodów, rurki, zaciski, elementy mosiężne i inne drobiazgi. Ich ilość zazwyczaj nie bywa tak duża, aby pokusić się o ich segregację i oddanie do skupu. Istnieje szczególnie prosta i tania metoda przetworzenia tych elementów w użyteczną postać bez konieczności ich przetapiania.

Octan miedzi - krystaliczny. Metoda opiera się na tradycyjnej elektrolizie metali w roztworze wodnym. Odmienne jest wykorzystanie do elektrolizy prostej soli , którą można wytworzyć z ogólnie dostępnych odczynników, łatwej do uzyskania w warunkach domowych i taniej.

Roztwór octanu miedzi - ładny kolorek. Zacznijmy od anody. Odpady miedzi, stare zbędne elementy, czyścimy papierem ściernym, szczotką lub innymi materiałami np. czyścikiem stalowym, czy watą stalowa. Następnie płynem do naczyń odtłuszczamy. Teraz staramy się połączyć poszczególne elementy w całość zachowując dobre połączenia elektryczne. Można zastosować zaginanie oplatanie kawałkami drutu miedzianego, skręcanie etc.
Do tak skleconej anody podłączamy przewód w izolacji, który podłączymy do + zasilacza lub fotoogniwa.

Elektrolit - Do wykonania elektrolitu możemy użyć sproszkowanej miedzi, lub bardzo drobno pokrojonych odpadków miedzi, a nawet pyłu uzyskanego podczas szlifowania i oczyszczania elementów miedzianych odpadów. Zalewamy je ciepłym octem spożywczym 10%. Już po chwili zaobserwujemy powolne rozpuszczanie miedzi i zmianę koloru bezbarwnego na ciemno zielony. Żeby proces przyspieszyć dodajemy kroplami wodę utlenioną 3%. Uzyskany elektrolit dobrze jest odparować o 1/3 objętości, ale nie jest wymóg konieczny. Gęstość elektrolitu wpływa na jego sprawność.

Katoda - możemy wykorzystać cienką blachę miedzianą, fragment zbędnego laminatu do płytek PCB z niewytrawioną powierzchnią. Powierzchnię katody czyścimy i odtłuszczamy. Dobre odtłuszczenie poznany po całkowitym zwilżeniu miedzi wodą. Podłączamy drugi przewód, który połączymy z minusem zasilacza lub fotoogniwa. Możemy podłączyć go przez lutowanie, zacisk , czy np. krokodylek.

Zasilacz - wskazane jest żeby zasilacz był prądu stałego niskiego napięcia rzędu 1 - 2V i regulowanym prądzie. W szczególnych przypadkach może być zastosowana w szereg żarówka lub rezystor nastawny żeby uzyskać w szeregowym połączaniu napięcie rzędu 1-2V na elektrodach. Prąd będziemy ustalać 1-2A / dm2 zawsze lepiej mniejszy niż wyższy. Zamiast zasilacza możemy użyć również ogniwa fotowoltaicznego, jednak wtedy nasze działania zostaną ograniczone do pracy w dzień przy dobrym słońcu. Zastosowanie baterii słonecznej będzie jednak jeszcze bardziej ekologiczne i obniży koszty energii.

Łączymy obwód i pilnując, żeby nie zewrzeć elektrod,pod napięciem wprowadzamy je do roztworu uzyskanego octanu miedzi z wodą. Możemy dla pewności dodać odrobinę octu. Proces elektrolizy jest bardzo powolny, ale już po chwili anoda zaczyna matowieć, a katoda różowieje. Teraz co kilka godzin wyjmujemy pod napięciem elektrody i je opłukujemy z osadów, a następnie również pod napięciem wprowadzamy do roztworu.

Na katodzie stopniowo osadza się coraz więcej miedzi, zaś z anody jej ubywa. Uzyskana blacha o dużej grubości może stanowić półfabrykat do innych obróbek galwanicznych lub w tej dogodnej postaci być przechowywana dla innych celów. Octan miedzi jest dużo mniej szkodliwy, niż zazwyczaj stosowany siarczan miedzi. Octan można przechowywać zarówno w postaci mokrej jak i suchej łatwo się rozpuszcza. Zauważyłem, że w odróżnieniu od siarczanu nie wymaga dodatku kwasu do pracy.

Dzięki powyższej operacji uzyskamy dogodny materiał do innych działań , np. do prac modelarskich, galwanicznych, czy zdobniczych. Katoda jest pięknie matowa i ładnie błyszczy.
Jednocześnie nie zaśmiecimy środowiska odpadami metalu - miedzi, zazwyczaj idącymi do pojemnika na śmieci.
Niewielkie ilości miedzi niestety, nie są chętnie skupowane na skupach metali.
Dzięki wykorzystaniu fotoogniwa przeprowadzimy również rodzaj prostego recyclingu miedzi do dalszych zastosowań właściwie bez-kosztowo.
Bądźmy zieloni:)