W pierwszym odruchu przychodzi na myśl prosta odpowiedź typu: "Pstro!", "Jajco!" itp.
Jeśli słuchacz nie jest Twoim przełożonym, babcią czy inną osobą, z którą lepiej uważać na słowa, wstrzymaj się od takich wypowiedzi.
W stosunku do rówieśników możesz sobie pozwolić na tego typu upust emocji - bo to rzeczywiście może wkurzyć, gdy ktoś nie słucha.

W stosunku niemal zaś do każdego możesz sobie pozwolić na odpowiedź typu:
- Nic.
- Trzeba było słuchać.
Itp.
Istnieją też bardziej wykwintne odpowiedzi:
- Ksiądz dwa razy kazania nie powtarza.
Itd.

Gorzej jeśli Twoja wypowiedź nie była tylko opowiadaniem jakiejś historii, tylko miała coś załatwić. Wtedy musisz ją powtórzyć i sprawić, by słuchacz jednak wysłuchał. Poproś go zatem, żebym podszedł bliżej i patrz mu co jakiś czas w oczy. Obserwuj, czy słucha.

Staraj się też unikać sytuacji, w którym grozi Ci odpowiedź: "Co???".
Najczęściej bowiem słyszymy to pytanie, gdy mówimy do kogoś, kto jest w innym pokoju albo w większym towarzystwie, gdy w jednym czasie mówi więcej osób (wystarczą w sumie 4 osoby przy stole i żeby 2 mówiły - a Twój adresat może na chwilę choć zechcieć posłuchać tego rozmówcy).

Jeśli zatem masz coś ważnego do powiedzenia i jest to dłuższa, kilkuzdaniowa przynajmniej kwestia, której nie chcesz powtarzać dwa razy, wówczas stosuj krok 3. już podczas pierwszej przemowy - czyli patrz, czy słuchacz słucha.