Wybierając stanowisko dla naszych wrzosów wzorujmy się na naturalnych wrzosowiskach. Położone są one zwykle na suchej, słonecznej polanie, osłoniętej od wiatru. Pomiędzy wrzosami często rosną brzozy i jałowce.

Oprócz wrzosów posadźmy także wrzośce, które w większości kwitną wiosną. Sprawi to, że nasze wrzosowisko będzie się mienić kolorami przez większą część roku.

Podstawowym warunkiem udanej uprawy wrzosów jest odczyn gleby. Musi być ona mocno kwaśna, o pH 3,5 do 5,5 i przepuszczalna.

Po przygotowaniu podłoża, a przed sadzeniem rozstawiamy rośliny, oceniając wizualnie planowaną kompozycję.

Bryłę korzeniową przykrywamy 0,5 cm warstwą ziemi, nie sadzimy zbyt głęboko.

Przy sadzeniu warto przeprowadzić zabieg mikoryzowania, wprowadzając do gleby grzyby żyjące w symbiozie z wrzosami.

Rośliny po sadzeniu ściółkujemy, najlepiej przekompostowaną korą drzew iglastych.

Najlepiej sadzić po kilkanaście sztuk jednej odmiany. Po rozkrzewieniu będą tworzyć kolorowe plamy. Powinno zająć to do trzech lat. Przy sadzeniu odstęp między roślinami to ok. 25 cm.

Jako dodatek do wrzosów i wrzośców nadają się miniaturowe odmiany iglaków, żarnowiec, ozdobne trawy, rododendrony, azalie.

Najlepsza porą na sadzenie jest wrzesień. Przede wszystkim dlatego, że większość odmian kwitnie właśnie w tym terminie. Pozwala nam to wybrać kwitnące rośliny w najbardziej odpowiadających nam kolorach.

Na zimę w pierwszym roku po sadzeniu nie zaszkodzi roślin przykryć - najlepiej gałązkami drzew iglastych lub zimową agrowłókniną.

Wiosną wrzosy przycinamy. Sprzyja to zagęszczaniu kęp i poprawia obfitość kwitnienia.

Wiosną możemy też rośliny nawieźć nawozem wieloskładnikowym, długo działającym, ale w niewielkiej dawce.

W przeciwieństwie do większości roślin ogrodowych wrzosy możemy podlewać często, ale małymi dawkami wody.