Rozmawiaj z bliską rodziną, przyjaciółmi lub kimś do kogoś masz zaufanie. Rozmowa bardzo pomaga bez względu na temat. Wystarczy bliskość drugiego człowieka.

Nie zamykaj się w sobie. W ten sposób jeszcze bardziej pogrążysz się w smutku.

Nie powstrzymuj łez. Jeżeli masz ochotę płakać po prostu to rób. Płacz tak długo, jak będzie Ci to potrzebne

Jeżeli czujesz, że sam sobie nie poradzisz z żalem i rozpaczą udaj się do bliskich po pomoc.

Jeżeli ich pomoc również nie pomaga zwróć się do terapeuty. Wizyta u terapeuty to nic wstydliwego. Pomoże Ci zrozumieć sens wszystkiego, do czego straciłaś chęć.

Dostrzegaj pozytywne aspekty, które tak ciężko Ci teraz znaleźć. Umarł Twój współmałżonek ale są przecież dzieci, dla których chcesz żyć. Pamiętaj, że bliska Ci osoba przeszła do lepszego świata, więc jest mu dobrze, a to jest najważniejsze.

Daj sobie czas. Czas leczy rany. To co teraz wydaje Ci się niemożliwe do zrozumienia za kilka lat będzie o wiele łatwiejsze.