Przede wszystkim należy zdać sobie sprawę z tego, że dziecko nie jest niegrzeczne ani nieznośne i nie robi nam na złość, ponieważ jego zachowanie wynika z odmiennej pracy jego mózgu, a nie ze złośliwości czy świadomego rozmysłu. Nie wolno takiego dziecka całkowicie obwiniać za jego zachowanie. Odbiera ono świat i bodźce zewnętrzne w sposób prawidłowy, ale nieco chaotyczny, szybszy i nieuporządkowany. W zależności od charakteru jego kontaktów z dorosłymi te objawy mniej lub bardziej przeszkadzają mu w życiu. Objawy nadpobudliwości u dziecka trzeba po prostu zaakceptować.

Dziecko z ADHD najczęściej ma słabo wykształcone poczucie obowiązkowości i porzuca powierzone mu zadania bez ich finalizowania. Z tego powodu należy wdrażać je do obowiązkowości i konsekwentnie pilnować, aby kończyło wszystkie prace, jakich się podjęło. Komunikaty kierowane do dziecka muszą być jak najbardziej jasne i proste. Unikaj używania pojęć abstrakcyjnych, zrezygnuj ze szczegółów.

Bardzo istotne jest motywowanie takiego dziecka. Może mieć ono bardzo niskie poczucie wartości i być bardzo krytyczne wobec siebie samego. Dlatego też należy je pozytywnie wzmacniać. Za każdy, nawet najmniejszy sukces trzeba takie dziecko chwalić i nagradzać. W przypadku niepowodzenia nie wolno dziecka ganić, krytykować, oskarżać, ale rozpocząć czynność od nowa. Pozwól dziecku zrobić nawet taką czynność, która w twoim wykonaniu zabrałaby mniej czasu.

Skonsultuj się ze specjalistami pracującymi w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej, gdzie uzyskasz fachową pomoc i poradę dotyczącą postępowania z dzieckiem nadpobudliwym psychoruchowo.