Musimy zrozumieć i zaakceptować fakt, iż odpoczynek nam się należy i nie ma w nim absolutnie nic złego.

Starajmy się nie ‘przynosić’ pracy do domu. Potraktujmy akt zamykania drzwi po skończonej pracy bardzo dosłownie a dom jak oazę spokoju, wyciszenia i prywatności.

Wsłuchujmy się w głos swojego organizmu i nie lekceważmy niepokojących oznak: piekących oczu, bólu w kończynach, ogólnego zniechęcenia i braku sil by wstać z łóżka.

Pokochajmy siebie i zacznijmy lepiej o siebie dbać. Kiedy nasze potrzeby stawiamy zawsze na samym końcu, prędzej czy później wpędzimy się w stres i stan ogólnego wypalenia się. Pozwólmy więc sobie na odrobinę przyjemności, np. długą i aromatyczną kąpiel czy czytanie ulubionej książki pod kocem z kubkiem gorącej herbaty w ręku.

Nauczmy się żyć chwilą obecną. Nie zadręczajmy się żalem z przeszłości czy obawami o przyszłość.

Starajmy się regularnie sprzątać, np. zawsze o stałej ustalonej porze. Gdy patrzymy na nieustannie ogarniający nas bałagan, wciąż będziemy myśleć o czekających nas obowiązkach.

Nauczmy się stosować techniki relaksacyjne. Jest ich wiele więc łatwo będzie dopasować je do naszych indywidualnych upodobań. Możemy wypróbować np. głębokie oddychanie, medytacje czy wizualizacje czyli tworzenie miłych dla nas obrazów w wyobraźni.